Schuldenvrij, wie zorgt hier nu eigenlijk voor?

shutterstock_174784997

In de hedendaagse tijd waar schulden meer regelmaat dan uitzondering zijn, lijkt het alsof een deurwaarder nimmer een dossier kan behandelen zonder dat een derde zich erin mengt.

 

De aanmeldingen bij schuldhulp stapelen zich op en de hoeveelheid brieven die een deurwaarder van deze instanties ontvangt zijn niet meer bij te houden. Maar wat doet schulddienstverlening nou eigenlijk? En waarom speelt dit zo’n grote rol voor een klant-debiteur en lijkt contact met hen haast onvermijdelijk?

 

In gesprek met schulddienstverlener

We gaan hierover in gesprek met Christel, zij is werkzaam als schulddienstverlener bij een gemeente. Christel is verantwoordelijk voor het gehele traject vanaf de intake tot en met het indienen van een eventueel verzoekschrift voor de Wsnp. Dit houdt onder andere in dat zij de situatie inventariseert, voor stabilisatie zorgt, doorverwijst waar nodig, voorstellen verstuurt en bemiddelt tussen schuldenaar en schuldeiser. Ze is er niet alleen voor de klant, maar behartigt ook de belangen van de schuldeisers, indien dit binnen de kaders past.

 

Schuldenproblematiek

Het schuldentraject gaat verder dan de meesten denken. Christel geeft aan dat schulden ontstaan met een reden. Speelt er op dat moment nog een problematiek, zoals bijvoorbeeld een verslaving, dan is het ook de taak van hen om hier op in te spelen. Ze verwijzen door waar nodig. Dit is van uiterst belang, want als iemand zijn problemen niet aanpakt, is de kans groot dat er nieuwe schulden ontstaan en het traject geen kans van slagen heeft. Schuldenaren moeten laten zien dat ze inspanningen verrichten. Christel vertelt dat ze er ook is voor de schuldeiser: “Het is niet fair tegenover hen als akkoord wordt gegaan met een voorstel waarbij de slagingskans minimaal is vanwege problemen die niet worden aangepakt”.

 

Verschil bewindvoering en schuldhulp

Er is een wezenlijk verschil tussen schuldhulp en bewindvoering geeft Christel aan. Zo voert de bewindvoerder alle regie over het inkomen en de vaste lasten. Schuldhulp houdt zich alleen bezig met de schuldenproblematiek. Wel wordt er gecontroleerd of het door de bewindvoerder opgestelde budgetplan kloppend is, zodat het traject voldoende kans van slagen heeft.

 

Contact tussen diverse partijen

Over het contact met deurwaarders is Christel tevreden. Wel geeft ze aan dat het contact met grote kantoren moeizamer loopt. Het duurt soms erg lang voordat er een reactie komt en ook wordt de correspondentie niet goed gelezen. Tevens heeft zij het idee dat bepaalde kantoren het traject trachten te vertragen of stelselmatig weigeren om mee te werken om zo meer inhoudingen voor hun vordering te realiseren. Ze heeft hier ergens ook wel begrip voor, aangezien er nogal wat wordt gevraagd van de schuldeisers. Echter vindt ze dit wel vervelend voor de andere partijen, die al geruime tijd hun zaak aanhouden in afwachting van het schuldentraject.

 

Misvattingen

De grootste misvatting die er over schuldhulp bestaat, is dat als schuldenaren zich bij hen aanmelden, ze ervan uit gaan dat alles door hen wordt opgelost.  

Met betrekking tot deurwaarders geeft Christel aan dat het idee leeft dat er een keuze is in de voorstellen die worden gedaan. Er wordt altijd gekeken of er meer betaald kan worden en of er voor een aflossing van 100 procent kan worden gegaan. Is dit niet zo dan is alle rek er gewoon uit en kan er ook geen hoger voorstel worden gedaan. Ze vindt het begrijpelijk dat deurwaarders de voorstellen die door hen worden gedaan te laag vinden. Echter als iemand slechts 50 euro per maand kan aflossen en de schuldenlast is 20 duizend euro, dan is er overduidelijk geen ruimte om met een hoger voorstel te komen.

 

Ze begrijpt ook dat deurwaarders tegen de tijdsduur aanlopen. Het probleem zit ‘m hierin dat ze schuldenaren soms moeten doorverwijzen naar een bewindvoerder of een andere hulpverlenende instantie en dit kost gewoonweg tijd.

 

Christel geeft aan: “We trachten het maximale eruit te halen, maar schuldenaren dienen zich dan ook maximaal in te zetten. Dit is niet alleen in het belang van de schuldenaar, maar ook voor de schuldeiser waarvan het belang net zo hoog staat. Voldoet een schuldenaar hier niet aan, dan houdt het op. We zijn er voor beide partijen. Hetgeen wellicht de grootste misvatting is, want helaas wordt over ons veelal anders gedacht.”

 

Deze blog is geschreven door incassomedewerker Virginia Jonkers. In haar functie is ze verantwoordelijk voor het effectief uitvoeren van alle executiemaatregelen voor het behalen van een zo hoog mogelijk rendement voor opdrachtgevers.

Naar overzicht
Delen:
FacebookTwitterLinkedInEmail
Neem contact op

xHeeft u een vraag?